مقالات کشورهای وارث فرهنگ و تمدن ایرانی

مجلس شوراى اسلامى در جلسه عصر چهارشنبه ۸۴‎/۶‎/۲ با رأيى بالا «منوچهر متكى» ديپلمات باسابقه را به عنوان وزير امور خارجه ايران براى چهار سال آينده برگزيد.

«منوچهر متكى در زمانى وزير امور خارجه ايران مى شود كه در پى پيشنهاد قزاق ها به ايجاد يك اتحاديه ترك زبان در آسياى مركزى (مركب از قزاقستان، قرقيزستان و ازبكستان) بار ديگر صحبت از اتحاد سه كشور فارسى زبان «تاجيكستان»، «افغانستان» و «ايران» - كه ۲۴ قرن سرزمين واحدى به نام ايران را تشكيل مى دادند - در ميان است. روسيه، چين و هند به ايجاد اين اتحاديه تمايل ضمنى دارند»(۱) اين خبرى بود كه در لابه لاى گزارش هاى شبكه هاى تلويزيونى آمريكا، در اخبار بامدادى يكشنبه (۳‎/۵ بعدازظهر ۸۴‎/۵‎/۲۳ به وقت تهران) پخش شد و روزنامه «همشهرى» در روز بعد، آن را در ستون «تازه هاى رسانه ها» آورد.

پيشنهاد قزاق ها از چند حيث براى ما مردم ايران و همچنين دست اندركاران سياست خارجى و بويژه شخص آقاى متكى قابل توجه است.

همگرايی فرهنگی ايرانی

 دكتر جهانگير كرمي

http://www.hamshahri.org/vijenam/diploma/1384/841017/page13.htm#s4614
با مروري بر تاريخ سده هاي اخير مي توان دريافت كه با فروپاشي شوروي، شكست طالبان و سقوط رژيم بعث، شرايط ويژه اي براي ايران ايجاد شده است كه كمتر مي توان براي آن نمونه اي پيدا كرد. با وجود نزديك تر شدن امريكا به محيط امنيتي ايران، اما در سطح منطقه و محيط همجوار سايه تهديد مسكو، جنگ افروزي هاي بغداد و هرج و مرج افغانستان وجود ندارد. در عوض، مقامات ونخبگان كشورهايي چون عراق، افغانستان و تاجيكستان از دوستان ايران هستند و نتيجه انتخابات پارلماني عراق و افغانستان پيروزي گروههايي است كه بيشترين قرابت را با تهران دارند. با اين وصف، بايد ديد كه امكان همگرايي ميان كشورهاي ايران، افغانستان و تاجيكستان چقدر است و اين امر، در چه سطوحي امكان پذير است؟ براي پاسخ به اين پرسش ها، نخست اشاره كوتاهي به مفهوم همگرايي مي شود. سپس امكان همگرايي منطقه اي براي ايران مورد بحث قرار مي گيرد و سرانجام، ابعاد همگرايي فرهنگي ايراني بيان مي شود.

 http://www.hamshahri.org/vijenam/diploma/1384/841017/page12.htm#s4611

 اصل چند نام براي يكي زبان و يك زبان چندنام، محدود به زبان خاص فارسي نيست و در داربست گويندگان اين زبان در درون مرزها و برون مرزها قلمرو زباني ما نمي ماند. بسياري از نامها و زبانهاي ديگر را نيز در برمي گيرد.
اگر چند نام براي يك زبان گستردگي آن زبان و تنوع ديدگاهها را نسبت به آن زبان مي رساند، در راستاي ديگر زمينة سوء تفاهمي مي شود، براي زبان ستيزان و فرهنگ گريزان و استعمارگران.
اين مقاله رويكردي است بر برخي از نامهايي كه جداسازي و بدفهمي هاي مختلف را ميان همزبانان دامن زده است. از يگانه زباني كه گونه هاي مختلف را در بر دارد و دريغا كه اينگونه گفتمان ها سوايي تبليغات گذرا و بهره جويي هاي سياسي كمتر مورد رويكرد پژوهشي و علمي قرار گرفته است.

اهميت زبان فارسی  در منطقه خراسان كهن

 ن. كاوياني

http://www.hamshahri.org/vijenam/diploma/1384/841017/page04.htm#s4593

خراسان كهن و فرارود بر اساس كاوش ها، پژوهش ها و بازيافت هاي باستان شناسان، سرزميني است بي نهايت باستاني كه از ديرگاه در آن انسان بودوباش داشته است. اين مرز و بوم، مهد پيدايش يكي از درخشان ترين و كهن ترين  تمدن هاي جهان بوده كه صاحبان فرهنگ چندين هزار ساله هستند و گنجينه هاي فكري و معنوي آن در مراحل مختلف به زبان ها و گويش هاي گوناگون نگارش يافته است.

ضرورت يك ديپلماسی فرهنگی

دكتر احمد نقيب زاده

http://www.hamshahri.org/vijenam/diploma/1384/841017/page04.htm#s4593

سياست خارجي هر كشور داراي ابعاد سياسي، اقتصادي، فرهنگي و نظامي استراتژيك از يك سو و اولويتهاي درجه بندي شده اي نسبت به مناطق مختلف از سوي ديگر است كه تركيب و تلفيق آنها رفتار خارجي آن كشور را شكل مي دهد. از ميان اين عوامل و عناصر هيچكدام به اندازه عامل فرهنگي ديرپاتر و تأثيرگذارتر نيست،

دكتر بهرام اميراحمديان

http://www.hamshahri.org/vijenam/diploma/1384/841017/page02.htm#s4587

برخي از زبانهاي لاتين از جمله انگليسي، فـرانسـه، آلماني، اسپانيايي و پرتقالي و برخي از زبانهاي شرقي از جمله تركي، عربي، فارسي، بنا به شرايط تاريخي و تحول قلمرو زباني آنها، در گسترة جهان پراكنده شده اند.